FANDOM


tekst autorstwa Katarzyny i Shade'a

Pierwotny Ojciec, Stwórca (dla Wiecznych) Krwawiciel, Władca Krwi (dla Thralli)

Untitled-3
Powstał z krwi ofiar, jakie pociągnęła za sobą wojna pomiędzy Tormem a Maladem. Uwolniona wtedy moc Pana Bólu uczyniła go tym, kim jest teraz - stworzony z krwi, pożąda jej bardziej, niż czegokolwiek innego.
Legenda głosi, że kiedy narodził się, stanął przed Maladem, prosząc go o protektorat. Malad widząc korzyści, miał wówczas powiedzieć: „Skoro zaistniałeś, niech i tak będzie. Krew jest twoja, jeśli zdołasz jej zdobyć dostatecznie wiele, by nasycić swój apetyt, ale dusze… Te należą do mnie. Lepiej, byś o tym pamiętał."

Krew ofiar jest podstawą jego egzystencji. Ten porywczy bóg pławi się w niej, czerpiąc z niej moc, a dusze zabitych oddaje posłusznie, jako lenno swojemu opiekunowi. Zdarza się, że Vardolos otrzymuje od Malada polecenia, kiedy ten nie chce być wiązany z niewygodnymi działaniami. Wtedy słudzy Vardolosa - wampiry, których egzystencja podtrzymywana jest przez wieczny, palący głód krwi, ruszają na łowy gotowe wypełniać zobowiązania swego Pana.

Stworzenie wampira odbywa się w rytuale Daru Krwi. Wysączona z krwi niemal do cna istota, otrzymuje jedynie jej niewielką ilość od potężnego wampira, a wybrani - z żył pradawnych. Ciało, pozbawione ludzkiej krwi, zaczyna szybko umierać, lecz gdy ofiara jest już na skraju śmieci, wampirza krew rozpoczyna na nowo budzić go do życia. W ten sposób dusza, związana z dotychczas wyznawanym przez umierającego bogiem, traci swe połączenie na rzecz Malada - którego własnością stanie się w chwili ostatecznej śmierci, ciało zaś powraca do zdrowia, by służyć Vardolosowi.

Domeny Kapłanów

Śmierć, Zło, Zniszczenie

Symbol

Krwawy Puchar, Rubin w kształcie kropli krwi

Charakter Bóstwa

chaotyczny-zły

Charakter kleru

chaotyczny-zły

Charakter wyznawców

zły

Rasy

wampiry (Wieczni), ludzie i pół-elfy, bardzo rzadko elfy (Pretendenci), inne rasy (Thralle)

Wyznawcy

Vardolosa czczą wampiry, jako Pierwotnego, Ojca, lub Stwórcę. Wśród innych ras trafiają się wyznawcy, dążący do wiecznej egzystencji. Są to osoby owładnięte chęcią życia wiecznego, skłonne do popełnienia największych okropieństw by osiągnąć swój cel.
Castlevania-Lords-of-Shadow-2

Gorliwi wyznawcy Ojca Wampirów pojawiają się pośród innych ras, szczególnie ludzie ochoczo oddają się w posługi Stwórcy. Oni nazywają go „Krwawicielem” , „Władcą Krwi”. Nie jest tajemnicą, że sługi Vardolosa przed rytuałem Daru Krwi nie cieszą się szczególną łaską boga. Stąd też cały kościół Vardolosa podzielił się na dwa odłamy – Wiecznych, oraz Thralli.
Pośród rozumnych ras wyznawców Wampirzego boga najczęściej można spotkać ludzi, rzadziej pół-elfy, bardzo rzadko elfy, przedstawiciele innych ras nie mogą zostać wampirami. Ludzcy wyznawcy tworzą skonsolidowaną społeczność, wspierając się w drodze ku łasce Vardolosa i uznaniu Wiecznych. Żywi wyznawcy – Pretendenci nie wyróżniają się spośród przedstawicieli swej rasy, dlatego są trudni do uchwycenia.
Mentalność żywych sług, jest zróżnicowana. Jedni to żądni krwi mordercy, inni są wyrafinowanymi zabójcami, spotkać pośród nich można także powściągliwych magów pragnących nieśmiertelności, czy zwyczajnie fanatycznych wyznawców Vardolosa.

Kapłani

Kapłanów swego kościoła namaszcza sam Stwórca, oddając im część swej mocy aby przybrali miano Kapłanów Krwi. Zwykle stają się nimi najdostojniejsi akolici pośród młodego pokolenia Wiecznych. Czasem zdarza, że młody Wampir zaraz po przemianie zostaje naznaczony by dołączyć do kleru Władcy Krwi.

Jeśli pojawia się gdzieś kapłan Vardolosa, można być pewnym krwawego rytuału. W swych zwyrodniałych obrzędach, potrafią ją przelewać na tysiące sposobów, ofiarując ją jako najmilszy bogu dar. Nie znają litości, zdobycie krwi dla bóstwa jest ich celem.

Pradawni

Najstarsze wampiry obdarzone wielką mocą.

Wygląd

Wyznawcy nie są widywani w szczególnym rodzaju stroju, choć większość z nich wybiera czerń oraz karmin - kolory śmierci i krwi. Często noszą na szyi szlifowany, w formie kropli krwi, rubin.

Hierarchia

W społeczeństwie wiek oraz nierozłączna z nim potęga, jest oznaką jego statusu. Większe uznanie można zyskać spijając krew któregoś z pradawnych. Żywi słudzy nie cieszą się specjalnymi względami bóstwa, będąc w jego oczach jedynie formą przejściową do osiągnięcia zaszczytu Przemiany Daru Krwi. Wampir, pijąc krew innego wampira, zyskuje część jego potęgi i doświadczeń. Jest to powód, dla którego dzielenie się krwią jest rzadkością i traktowane jest jako wielka łaska. Jako nagrodę stosują ją pradawni, zadowoleni ze swych młodych braci.

Kościół Wiecznych

jest silnie zhierarchizowany. Na jego czele stoi Ojciec Rodu Visroh. Marut Visroh przewodzi najwyższym ceremoniom, jest łącznikiem między wyznawcami, a Ojcem, oraz najwyższym sędzią w społeczności Wiecznych, a prawa przez niego ustanawiane są równe prawom Wampirzego Boga. Przewodzi Najwyższej Krwawej Katedrze – Najważniejszej Świątyni Ojca.
Poniżej Ojca Maruta znajduje się siedmiu najpotężniejszych pomazańców – Siedmiu Strażników. Często w historii rodziły się spory między pomazańcami, o to kto powinien wejść w skład Siedmiu Strażników. Waśnie kończyły zwykle wyroki Ojca Arcykapłana. Obowiązkami Siedmiu Strażników jest pilnowanie aby Rody nie łamały praw Stwórcy. Rozsądzanie sporów między Rodami, przewodzenie rytuałom. Każdy kto zechce podjąć się Ostatecznej Próbie Krwi musi uzyskać aprobatę przynajmniej jednego z Siedmiu Strażników. Każdy Strażnik nosi tytuł „Lorda Strażnika”. Symbolicznie każdy Strażnik odpowiada jednemu prawu nadanemu przez Vardolosa.
Niżej w hierarchii stoją Kapłani Pomazańcy, którzy pełnią role zarządców kościołów danego obszaru. Wypełniają wole Lordów Strażników, dbają o stabilność i bezpieczeństwo świątyń Wampirzego boga, nominują kapłanów na odpowiednie stanowiska kościelne. Kapłani Pomazańcy przewodzą Karmazynowej Bazylice – Najważniejszej świątyni danego regionu.
Kapłani Krwi są kapłanami poszczególnych świątyń, hierarchie w danej świątyni ustala Kapłan Pomazaniec odpowiedzialny za dany region. Kapłani Krwi odpowiadają przede wszystkim za wiarę i wyznawców na gruncie lokalnym.
Społeczeństwo Wiecznych jest silnie zhierarchizowane, opiera się w dużej mierze o wiek wampira. Arcykapłan Lord jest najważniejszą osobistością nie tylko kościoła Vardolosa, ale i całej społeczności wampirów. Teoretycznie Matki i Ojcowie największych i najstarszych rodów są równi Arcykapłanowi, ale nikt dotąd nie ośmielił mu się sprzeciwić.

Kościół Thralli (Kościół Żywych)

„Zastanawiające jak wielu z nas, tak od siebie różnych ma jeden cel – nieśmiertelność. Zastanawiające, jak wspólny cel łączy przeciwne. Zastanawiające, jak niewielu z nas cel osiągnie.”  - Krwawy Almanach

Kościół Thralli działa w tajemnicy tak przed Wiecznymi, jaki i przed resztą społeczeństwa. Członkowie kościoła Thralli dopatrują się w swym działaniu możliwości osiągnięcia łaski. Jest to sekta, która zapragnęła wyrwać się spod władzy Wiecznych aby służyć bogu krwi bezpośrednio i w ten sposób zasłużyć na łaskę nieśmiertelności.

Członkowie kleru kościoła Thralli nazywają się Sługami Krwi, wiedzą, że tylko Władca Krwi mianuje swych kapłanów, charakterystyczna jest równość poszczególnych Sług wobec siebie. Kościół Żywych składa się z gmin, które są wobec siebie równe, brak tu hierarchii jaka panuje w kościele Wiecznych. Nie znany jest dotąd przypadek aby jakikolwiek Thrall został obdarowany mocą Vardolosa, jednak żywi słudzy nie ustępują w swych praktykach i wypełniają podobne rytuały do tych praktykowanych przez Wiecznych.

Nietypowym wydaję się być fakt, że Thralle składają ofiary Krwawicielowi tak nocą jak i za dnia. Wierzą, że w ten sposób zdobędą przychylne spojrzenie Władcy Krwi.

Kron Wereoak: Każdy Thrall należy do Kościoła Żywych - ów kościół to schizma. Istnieją Pretendenci (śmiertelnicy pretendujący do zostania wampirami), o których występowaniu wampiry wiedzą, jedynie ich dotyczy rytuał Daru Krwi zakończony powodzeniem. Taki podział thralli (znanych powszechnie jako zabiegających o wieczność wampirzą śmiertelników) został wprowadzony dla uporządkowania tematu, by Thralle nie myliły się z thrallami, które mogą być Thrallami, a nie muszą :B

Prawa nadane przez Władcę Krwi (Wiecznym)

I. Krew Twoja i Twoich ofiar należy do mnie, na moją potęgę
II. Nie będziesz przelewał Krwi moich Pomazańców
III. Nie będziesz własnej krwi rozlewał na daremno
IV. Nie będziesz próbował posiąść żadnej duszy
V. Nie będziesz kradł krwi swoich braci
VI. Szanuj Pradawnych, oraz ich Krew, albowiem oni prawdziwie są mymi dziećmi
VII. Nigdy nie podniesiesz ręki przeciw Starszemu Krwią

Obrzędy

Większość z nich związana jest z ofiarowaniem Bogu krwi, poświęceniem własnej lub dokonania rzezi wśród ras myślących.
Wierny Kapłan Krwi zostaje poddany ostatecznej próbie. Musi pokonać w walce niebianina. Pije wtedy jego krew. Tak zmieszana krew wampira i niebianina zaczyna toczyć w ciele zwycięzcy śmiertelną walkę. Jeśli krew wampira jest dość silna i zwycięża niebiańską – kapłan zostaje Pomazańcem. Jeśli moc go zawiedzie to jego dusza, jak każdego ginącego wampira, trafia do Otchłani, gdzie prawo ma do niej Malad.

Rytuały Kościoła Wiecznych

Ostatnia Próba Krwi

Kapłan Krwi naznaczony szczególną łaską Stwórcy może wystąpić do Siedmiu Strażników o zgodę na podjęcie się Próby Krwi. Gdy choć jeden Strażnik zgodzi się na próbę, Wieczny udaję się w poszukiwaniu niebianina, możliwie najpotężniejszego. Musi go zabić i wypić jego krew, która rozpocznie walkę z jego własną krwią wampira. Jeśli krew niebianina okaże się silniejsza wampir umiera a jego dusza trafia do Pana Bólu, lecz jeśli to krew Wiecznego zwycięży Kapłan Krwi stanie się pomazańcem Władcy Krwi, zdobędzie większą moc, oraz możliwość ubiegania się o wyższe miejsce w hierarchii kościoła. Siła pomazania zależna jest od siły niebianina.

Rytuał Najwyższej Daniny

We krwi Wiecznych zawarta jest ich moc, wspomnienia, świadomość wampir może złożyć w ofierze Ojcu własną krew. W tym celu wypełnia złoty puchar krwią i zanurza w niej rubin w kształcie kropli. Krew wampirów jest cenna, a dobrowolne jej oddanie na ofiarę powoduje przychylność Władcy Krwi.

Ofiara Krwawej Komnaty

Ten rytuał może wykonać każdy wampir, w każdą bezksiężycową noc. Wampir musi zebrać w komnacie rozumne istoty, które są w pełni sił, by następnie wszystkie je zabić pokrywając powierzchnie komnaty ich krwią. Najlepszą ofiarą będzie krew rasy, z której powstał Wieczny.

Nocne Krwawienie

Rytuał odprawiany przez Kapłanów Krwi. Dowolną ofiarę pęta się na kamiennym ołtarzu i nacina ją w taki sposób by oddała możliwie dużo krwi nim umrze. Jest to szczególnie doceniany rytuał, ponieważ pozwala złożyć w ofierze dużo krwi nim dusza ofiary odejdzie do domeny Malada. Przy rytuale dopuszcza się obecność żywych sług.

Boskie Ranienie

Rytuał odbywający się w każdą rocznice szturmu Mrocznych bóstw na Dom Bogów. Rytuał ma na celu uhonorowanie czynu Władcy Krwi, który ranił Pana Wojny. Wtedy to o północy w każdej świątyni składa się ofiarę z kapłana Kowala Dusz. Przy rytuale dopuszcza się obecność żywych sług.

Pierwsza Krew

Najważniejszy rytuał kościoła. Odbywa się on w rocznice narodzin Władcy Krwi, od zmierzchu do świtu składa się niezliczoną ilość ofiar, aby krew poświęcana Vardolosowi płynęła nieprzerwanym strumieniem. Wtedy też cała rasa wampirów zostaje obdarzona największą mocą.

Dar Krwi

Rytuał przemiany Pretendenta, żywego sługi w wampira. Żywy sługa o którego losie zadecydowali kapłani, zostaje powołany do wiecznej służby Władcy Krwi. W tym celu Mistrz – Wieczny, który poprowadzi ceremonie wypije niemal całą jego krew, a w zamian użyczy mu swojej. Gdy dusza odchodzi do zaświatów, krew wampira pobudza ciało, które zachowało świadomość, ale uległo przemianie w Wiecznego. Serce młodego wampira nie bije, płuca nie łakną powietrza, jedynym co go napędza to łaknienie krwi. Między Młodym Wampirem a Mistrzem zawiązuje się specyficzna więź jak między Mentorem a Uczniem, dlatego Wieczni ostrożnie dobierają sobie Pretendentów, których przemienią. Przy rytuale dopuszcza się obecność żywych sług, jako pokaz i motywacja do dalszej posłudze kościołowi.

Serce młodego wampira nie bije, płuca nie łakną powietrza, jedynym co go napędza to łaknienie krwi. Między Młodym Wampirem a Mistrzem zawiązuje się specyficzna więź jak między Mentorem a Uczniem. Jest to najwyższy możliwy zaszczyt dla Pretendenta.

Krwawe Łowy 

Każdy wyznawca Vardolosa może prosić o jego łaskę w czasie nadchodzącej bitwy, w takim przypadku rozpoczyna Krwawe Łowy. Przed rozpoczęciem walki należy skropić oręż własną krwią, w czasie walki nie wolno czyścić broni z krwi wrogów – jest to ofiara dla Wampirzego boga. Po walce należy ponownie skropić oręż własną krwią, dopiero po tym można zakończyć łowy i oczyścić broń.


Rytuały Kościoła Thralli

Rytuał Żywej Daniny

Thrall może poświęcić część własnej krwi bogu, w tym celu zapełnia własną krwią szklaną misę. Ten typ ofiary jest szczególny z dwóch powodów. Po pierwsze naśladuje Rytuał Najwyższej Daniny Wiecznych, po drugie oddawana jest krew wyznawcy, którego dusza nie należy do Malada.

Ofiara Krwawej Komnaty

Ten rytuał odprawia każda gmina w bezksiężycową noc. Słudzy krwi zbierają w komnacie przedstawicieli swej rasy by ich zgładzić pokrywając powierzchnie komnaty ich krwią.

Boskie Ranienie

Ci spośród żywych sług, którzy nie znajdują się w świątyni kościoła Wiecznych odprawiają identyczny rytuał w świątyni swojej gminy, a więc także o północy składają ofiarę z kapłana Kowala Dusz.

Pierwsza Krew

Najważniejszy rytuał kościoła Wiecznych, jest także najważniejszą ceremonią kościoła żywych sług. W rocznice narodzin Władcy Krwi Słudzy Krwi składają ofiary z przedstawicieli rozumnych ras. O ile Wieczni czynią to od zmierzchu do świtu, o tyle Thralle zaczynają o zmierzchu i kończą w czasie zmierzchu dnia następnego.

Krwawe Łowy

Każdy wyznawca Vardolosa może prosić o jego łaskę w czasie nadchodzącej bitwy, w takim przypadku rozpoczyna Krwawe Łowy. Przed rozpoczęciem walki należy skropić oręż własną krwią, w czasie walki nie wolno czyścić broni z krwi wrogów – jest to ofiara dla Wampirzego boga. Po walce należy ponownie skropić oręż własną krwią, dopiero po tym można zakończyć łowy i oczyścić broń.

Dar Krwi

Nie może być odprawiony, z uwagi na brak wampira w społeczności Kościoła, przed którymi schizmatycy działają skrycie, których to Wiecznych chcą pominąć w dostąpieniu łaski Vardolosa.

Zmiany merytoryczne

  • drobne zmiany anty lodoro-centryczne
  • drastyczna zmiana - wampirem mogą zostać jedynie: człowiek, i pół-elf(pół-człowiek), ewentualnie w unikalnym rytuale elf
  • połączenie 2 tekstów z uznaniem wyższości tekstu Shade'a, z uwagi na to, że jest bardziej aktualny
  • usunięta wzmianka o coraz częściej pojawiających się wyznawcach Vardolosa nie-wampirach
  • usuniety rytuał Daru Krwi z obrzędów kościoła Thralli
  • z uwagi na wystąpienie "Kościoła Thralli", thrall jako śmiertelnik pretendujący do zostania wampirem jest określany mianym pretendenta, zaś Thrallami są jedynie członkowie schmizmatycznego kościoła Thralli, o którym Wieczni nie wiedzą, którzy to nie zostawali i nie zostają wampirami
  • zaznaczone zostało, że Dar Krwi w kościele Thralli nie może zostać odprawiony, bo: 1 - działają skrycie przed Wiecznymi, 2 - w tym rytuale bierze udział Wieczny, czyli wampir, jak i jest w tekście Shade'a napisane, że schizmatycy Kościołą Thralli w tajemnicy przed Wampirami oddają cześć Vardolosowi.